Belangrijkste punten

Inhoudsopgave

Patiënten tillen, overplaatsen, verplaatsen en mobiliteitsondersteuning

Passieve en aangedreven exoskeletten zijn beschikbaar voor verschillende bewegingen van patiëntenhantering, waaronder tillen, verplaatsen en overplaatsen. Een exoskelet voor het verplaatsen van patiënten in ziekenhuizen ondersteunt de beweging van de zorgmedewerker; het beweegt de patiënt niet zelfstandig.

Een rugondersteuning kan bijvoorbeeld helpen bij een voorwaartse buiging, terwijl schouder- of armondersteuning kan passen bij langdurig reiken. De taak en de klinische omgeving bepalen welk type ondersteuning relevant is.

Twee zorgverleners buigen zich over een oudere man die in bed ligt

Robotische ondersteuning en bewegingsbesturing

Gewrichtsondersteuning, sensoren en bewegingsbesturing bepalen hoe een exoskelet reageert op de bewegingen van een zorgmedewerker. Pasvorm is belangrijk omdat verplaatsen bukken, reiken en van richting veranderen in een krappe ruimte kan omvatten.

Passieve systemen bieden mechanische ondersteuning zonder aangedreven hulp, terwijl actieve systemen aangedreven componenten gebruiken. Beoordeel bij een overplaatsing van bed naar rolstoel of het apparaat de zorgmedewerker toestaat te naderen, te leunen en te draaien zoals nodig. Nekondersteunende systemen richten zich op langdurig werk met omhoog gerichte blik; schouder- en armondersteuning richt zich op werk boven het hoofd. Dit zijn verschillende taakprofielen, geen uitwisselbare oplossingen.

Bewegingstests kunnen helpen beoordelen hoe een apparaat zich gedraagt bij relevante handelingen. ASTM International noemt ASTM F3517-21 als standaardpraktijk voor bewegingstests bij het gebruik van een exoskelet. Gebruik bewegingsvoorbeelden van de afdeling, zoals het draaien van een patiënt in bed, om de beoordeling relevant te maken.

Exoskeletten en hulpmiddelen voor patiëntenhantering

Exoskeletten ondersteunen de drager, terwijl plafondliften, vloerliften en aangedreven overplaatsingshulpmiddelen helpen de patiënt te verplaatsen. Ziekenhuizen gebruiken ze voor verschillende doelen, dus een exoskelet mag niet worden behandeld als vervanging van hulpmiddelen voor patiëntenhantering.

Een plafondlift kan helpen bij een overplaatsing van bed naar stoel; een vloerlift kan een vergelijkbaar doel dienen waar geen plafondsysteem beschikbaar is. Een aangedreven overplaatsingshulpmiddel kan helpen een patiënt tussen oppervlakken te verplaatsen. Een exoskelet daarentegen ondersteunt de zorgmedewerker tijdens de beweging. Vergelijk apparatuur met de werkelijke taak, de mobiliteitsbehoeften van de patiënt en de beschikbare ruimte.

In de m&i-Fachklinik Enzensberg gebruikt het personeel exoskeletten om te ondersteunen bij overplaatsingen tussen bed en rolstoel. Dit illustreert één toepassing, geen universele oplossing. Breng voor elke afdeling taken zoals verplaatsen in bed en overplaatsingen in kaart en beoordeel dan welke apparatuur patiënt en zorgmedewerker het best ondersteunt.

Veiligheidsrisico's en contra-indicaties

Risico's bij het verplaatsen van patiënten zijn onder meer beperkte beweging, slechte pasvorm van het apparaat en hinder bij de taak. Patiëntveiligheid is essentieel, vooral bij actieve exoskeletten, omdat aangedreven ondersteuning voorspelbaar moet reageren bij zorg in nauw contact.

Er is geen enkele contra-indicatie die voor elk apparaat en elke taak geldt. Geschiktheid hangt af van het beoogde gebruik van het apparaat, de bewegingen van de zorgmedewerker en de procedure voor patiëntenhantering. Beoordeel vóór gebruik pasvorm en beweging bij de specifieke taak, zoals reiken over een bed of draaien naast een rolstoel. Stop als het apparaat beweging of patiëntenhantering belemmert.

Bewegingspatronen en hygiëne-eisen zijn belangrijk, vooral bij een systeem dat is ontworpen voor industriële omgevingen. Een apparaat dat geschikt is voor de ene afdeling, past mogelijk niet bij een andere. Beoordeel de relevante bewegingen en zorgomstandigheden samen, in plaats van alleen op het etiket van het apparaat te vertrouwen.

Arbeidsgezondheid en preventie van spier- en skeletbelasting

Patiëntenhantering kan zorgprofessionals herhaaldelijk lichamelijk belasten, vooral bij bukken, tillen en verplaatsen. Beoordeel exoskeletten als één onderdeel van een bredere aanpak van ergonomisch werkontwerp.

Risico's op spier- en skeletletsel

Herhaalde bewegingen bij patiëntenhantering kunnen bijdragen aan spier- en skeletbelasting bij verpleegkundigen en zorgassistenten. In Duitsland behoorde rugpijn in 2023 tot de drie belangrijkste oorzaken van ziektemeldingen en totale ziektedagen. Daarom is het nuttig de bewegingen achter een verzuimpatroon te beoordelen, in plaats van de keuze van apparatuur als op zichzelf staande oplossing te behandelen.

Breng zware taken per afdeling en beweging in kaart. Het verplaatsen van een patiënt in bed verschilt bijvoorbeeld van het helpen van iemand na een beroerte. Zowel de mobiliteit van de patiënt als de houding van de zorgmedewerker bepalen de fysieke eisen.

Lichamelijke belasting verminderen

Een exoskelet kan de lichamelijke inspanning van een zorgmedewerker bij geselecteerde bewegingen ondersteunen, maar vervangt geen veilige hanteringsprocedures of andere ergonomische maatregelen. Studies hebben uitgewezen dat aangedreven of passieve systemen de spieractiviteit in de onderrug bij dynamisch tillen of materiaalhantering aanzienlijk kunnen verminderen. In een onderzoek op de intensive care meldde 83% van de deelnemers een merkbare vermindering van belasting van de onderrug, vooral bij tillen en bukken over patiënten.

Vergelijk om een apparaat te beoordelen dezelfde taak met en zonder. Leg beweging, houding en omstandigheden van patiëntenhantering in beide observaties vast. Een apparaat dat bukken ondersteunt, past mogelijk niet bij een taak die draait om reiken of overplaatsen. Beoordeel de belasting van zorgmedewerkers samen met werkstroom en bewegingsvrijheid.

Perspectieven van medewerkers en patiënten

Technologieacceptatie hangt af van of een apparaat past bij het dagelijks werk en bestaande werkstromen in de zorg. Bij het Universitair Ziekenhuis Magdeburg was de gemiddelde score voor Affinity for Technology Interaction van de deelnemers 4,6±0,9 op een zespuntsschaal van Likert. Die bevinding beschrijft de technologieaffiniteit van deelnemers; ze stelt niet vast dat elk personeelslid een draagbaar exoskelet zal accepteren.

Verzamel feedback van de medewerkers die de taak uitvoeren, inclusief hun zorgen over beweging, comfort en praktisch gebruik. Leg vóór een test het doel uit en geef medewerkers een manier om tijdens de beoordeling feedback en voorbehouden te delen. Houd ook rekening met de mobiliteit en het comfort van de patiënt. Observeer bijvoorbeeld of het apparaat communicatie of positionering bij het verplaatsen in bed bemoeilijkt.

Regelgeving en richtlijnen

Voor ziekenhuizen in de VS zijn programma's voor veilige patiëntenhantering en mobiliteit (Safe Patient Handling and Mobility) wettelijk verplicht in 11 van de 50 staten; geen federale wetgeving schrijft deze programma's voor. Pas relevante werkplekeisen toe naast eventuele geldende regels van de staat wanneer u exoskeletgestuurde hantering plant.

Programma's voor veilige patiëntenhantering en mobiliteit combineren technische, administratieve en personeelsmaatregelen. Beschouw een exoskelet als één mogelijke ergonomische maatregel binnen die bredere aanpak, niet als vervanging van het programma. Leg de taak, feedback van medewerkers en lichamelijke reactie vast en vergelijk de resultaten met hetzelfde werk zonder het apparaat.

Aanschaf-, trainings- en onderhoudskosten van exoskeletten

Beoordeel een exoskelet aan de hand van gedefinieerde verplaatsingstaken, vergelijk de pasvorm met andere benaderingen en test het met personeel voordat u koopt. Begroot het apparaat, instructie van personeel, reiniging en onderhoud, niet alleen de aanschaf.

Begin met een taakprofiel. Leg vast of verpleegkundigen ondersteuning nodig hebben bij het draaien van een patiënt in bed, het helpen bij een overplaatsing of werk in een andere houding. Bepaal wie het apparaat gebruikt, waar het wordt gedragen en hoe pasvorm en beweging de zorg beïnvloeden. Vergelijk die behoeften met het beoogde gebruik van het apparaat: een systeem dat bij één beweging past, ondersteunt een andere mogelijk niet.

Beoordeel de volledige gebruikscyclus, inclusief aanschaf, instructie en training, routinematige reiniging en onderhoudsafspraken. Die kosten hangen af van het apparaat en de zorgeisen ervan; houd er dus rekening mee naast personeelstijd en verwacht gebruik. Een apparaat dat voor geselecteerde taken is gereserveerd, heeft een andere rol dan een apparaat dat in de routinezorg wordt gebruikt.

Training moet pasvorm, afstelling, bediening en de bewegingen die het personeel gaat uitvoeren omvatten. Gebruik een representatieve taak, zoals het verplaatsen van een patiënt in bed, om het aandoen van het apparaat en de werkvolgorde te oefenen. Betrek de verpleegkundigen en andere professionals die het gaan gebruiken en leg hun feedback over comfort, beweging en taakpasvorm vast. Training maakt deel uit van de invoering, niet van een eenmalige kennismaking.

Onderhoudsplanning moet rekening houden met reiniging tussen gebruikers en de verzorgingsinstructies van het apparaat. Bepaal wie controles en opslag doet en wie service regelt; neem deze activiteiten op in de werkstroom van de afdeling. Een gedeeld apparaat heeft bijvoorbeeld een duidelijk overdrachtsproces tussen diensten nodig. Fabrikanten verzorgen service en training voor het apparaat; scheid die verantwoordelijkheden van de reinigings- en gebruiksprocedures van het ziekenhuis.

Looptraining heeft een ander doel dan het verplaatsen van patiënten. Exoskeletten voor mensen met beperkingen aan de onderste ledematen kunnen staan of lopen ondersteunen na een neurologische gebeurtenis, maar loopondersteuning stelt de geschiktheid voor hanteringstaken van zorgmedewerkers niet vast. Nadat een persoon met een dwarslaesie medisch is gestabiliseerd, beoordeelt een fysiotherapeut doorgaans de geschiktheid voor exoskelettherapie, rekening houdend met gewicht, therapiedoelen en andere gezondheidsoverwegingen.

Voor gebruik thuis krijgen de gebruiker en een ondersteunende persoon training in het aandoen en bedienen van het apparaat, het navigeren door terrein en het gebruik in dagelijkse activiteiten. Ziekenhuizen die looptraining overwegen, moeten revalidatiedoelen onderscheiden van ergonomie voor personeel en instelbare ondersteuning beoordelen aan de beoogde mobiliteitstaak. Een systeem voor loopondersteuning dekt mogelijk de houdingen bij het verplaatsen van een patiënt niet.

Leg vóór aankoop beslissingscriteria vast: taakpasvorm, comfort van personeel, trainingsbehoefte, reiniging, onderhoud en zorgwerkstroom. Vergelijk testobservaties met hetzelfde werk zonder het apparaat. Dat geeft inkoop en klinische teams een praktische basis om te beslissen of het exoskelet de beoogde taak ondersteunt en bij de lopende zorg past.

Infographic: exoskeletten voor het verplaatsen van patiënten in ziekenhuizen

Klaar om het juiste product voor uw operatie te vinden?

Vind uw exoskelet →

Ervaringen van zorgmedewerkers met exoskeletten

Feedback van zorgmedewerkers laat zien waarom ziekenhuizen comfort en taakpasvorm moeten beoordelen naast fysieke ondersteuning. In een test van twee maanden aan het Universitair Ziekenhuis Magdeburg kwamen 17 zorgprofessionals uit verschillende afdelingen samen op 312 uur exoskeletgebruik.

Het gebruik was selectief, niet continu. Deelnemers droegen het apparaat gemiddeld ongeveer 20 uur, ofwel circa drie diensten. De meesten, 76%, droegen het niet een hele dienst. In plaats daarvan gebruikten ze het voor specifieke taken. Dat patroon helpt ziekenhuizen te overwegen of een draagbaar apparaat past bij veeleisende momenten in het verpleegkundig werk, in plaats van gebruik gedurende de hele dienst te verwachten.

De taakvoorkeur was duidelijk in de test: 82% droeg een exoskelet liever voor specifieke activiteiten, zoals tillen of het verplaatsen van patiënten, dan gedurende een hele dienst. Voor een invoeringsteam wijst dat op een praktische beoordelingsvraag: welke zorgtaken voelen zwaar genoeg om het aandoen en afstellen van het apparaat te rechtvaardigen? Verplaatsen, staand werk en overplaatsingen kunnen elk een andere ervaring geven aan een zorgmedewerker.

Ook de gemelde voordelen verschilden. Onder de deelnemers op de intensive care merkte 83% minder belasting van de onderrug, vooral bij tillen en bukken over patiënten. In de bredere groep zei 65% dat het exoskelet een meer rechtopstaande houding bevorderde en bewust bewegen stimuleerde. Deze reacties beschrijven percepties van personeel, geen garantie voor betere functie of minder vermoeidheid bij elke drager.

Comfort verdient evenveel aandacht. Eenenveertig procent van de deelnemers meldde meer zweten en 41% meldde drukpunten, vooral rond schouder- en beenbanden. Een apparaat kan een beweging ondersteunen en toch oncomfortabel aanvoelen bij langdurig dragen. Vraag personeel tijdens de beoordeling te beschrijven waar druk ontstaat, of banden de beweging beperken en hoe het apparaat voelt na herhaald gebruik.

De algemene beoordeling van de test was 2,7±0,99 op de Duitse schoolcijferschaal, waarbij 1 zeer goed en 6 zeer slecht betekent. Dit groepsgemiddelde staat naast zowel gemelde voordelen als praktische nadelen. Het mag individuele feedback niet vervangen: een zorgassistent die een patiënt verplaatst, kan hetzelfde apparaat anders beoordelen dan een professional die een andere taak uitvoert.

De werving bereikte ongeveer 300 medewerkers in de deelnemende ziekenhuisafdelingen, terwijl 12 van de 17 deelnemers op de intensive care werkten. Die cijfers laten het verschil zien tussen bekendheid onder personeel en direct gebruik. Ziekenhuizen kunnen feedback van beide groepen verzamelen en de mening van gebruikers vergelijken met die van collega's die het apparaat in hun werkomgeving hebben gezien.

Leg voor een bruikbare beoordeling de taak, draagduur, comfortproblemen en opmerkingen van personeel vast. Vergelijk reacties van zorgmedewerkers bij werk met apparaat met dezelfde taak zonder exoskelet. Neem feedback over houding, bewegingsgemak, zweten en drukpunten mee. Zo is het besluit relevanter voor de dagelijkse verpleging dan bij een demonstratie die zich alleen richt op staan of revalidatie.

Patiënten tillen, verplaatsen en overplaatsen

Patiëntenhantering omvat verschillende bewegingen. Iemand in bed verplaatsen, overplaatsen naar een rolstoel en helpen opstaan stellen elk andere eisen aan zorgmedewerkers. Exoskeletten ondersteunen de drager bij geselecteerde bewegingen; ze verplaatsen de patiënt niet zelfstandig. De praktische vraag is voor welke taak, houding en zorgomgeving het apparaat bedoeld is.

Splits elke taak op in de werkbewegingen voordat u een apparaat beoordeelt. Observeer bij verplaatsen hoe de zorgmedewerker bukt, reikt en van positie verandert naast het bed. Noteer bij een overplaatsing de benadering van de patiënt, de beweging tussen oppervlakken en eventuele draaiingen. Deze takenkaart helpt ondersteuning voor herhaald tillen te onderscheiden van ondersteuning voor langdurig leunen of reiken.

De mobiliteit van de patiënt beïnvloedt de hanteringseisen. Iemand die kan meewerken aan een overplaatsing vraagt een andere bewegingsvolgorde dan iemand die niet kan bijdragen aan het verplaatsen. Ook een persoon die herstelt van een beroerte kan specifieke mobiliteitsbehoeften hebben tijdens de zorg. Betrek het vermogen van de patiënt om mee te werken, de houding van de zorgmedewerker en de zorgtaak in de beoordeling, in plaats van alleen op lasthantering te letten.

Gebruik een geobserveerde taak om te beoordelen of een exoskelet bij de zorgvolgorde past. Controleer bij het verplaatsen in bed bijvoorbeeld of de zorgmedewerker de patiënt kan bereiken, het vereiste contact kan houden en zich vrij door de taak kan bewegen. Beoordeel bij een rolstoelovergang of het apparaat de zorgmedewerker toestaat te naderen en naast de stoel te draaien. Deze observaties laten zien of het de zorgmedewerker ondersteunt of de beweging bemoeilijkt.

Houd patiëntveiligheid centraal, vooral bij het beoordelen van aangedreven systemen. Bevestig vóór de start dat het apparaat is aangepast en bediend zoals bedoeld. Observeer tijdens de beweging of het de houding of timing van de zorgmedewerker zo verandert dat de patiëntenhantering erdoor wordt beïnvloed. Als het de zorgvolgorde hindert, pauzeer en beoordeel de pasvorm voor die taak opnieuw. Een ergonomisch voordeel voor de drager is niet los te zien van veilige patiëntenhantering.

Exoskeletondersteuning verschilt ook van medische mobiliteits- of therapieapparatuur. Een draagbaar apparaat dat de beweging van een zorgmedewerker moet ondersteunen, mag niet worden behandeld als mobiliteitshulpmiddel voor de patiënt. Voor een patiënt met een beperking van de onderste ledematen hoort staan- of loopondersteuning in een revalidatiecontext, met andere doelen dan hulp voor zorgmedewerkers bij tillen of verplaatsen.

Ziekenhuizen kunnen het besluit praktischer maken door een gerichte reeks taakspecifieke observaties vast te leggen:

Deze observaties helpen teams beslissen waar een apparaat ergonomische hantering kan ondersteunen en waar andere methoden voor patiëntenhantering geschikter blijven. Gebruik voor het structureren van een taakgerichte beoordeling de exoskelet-adviseur.

Weet u niet welk exoskelet bij uw taak past? Laat de Ryggo-adviseur het onafhankelijk voor u bepalen.

Vind uw exoskelet →

Ryggo: testprogramma's voor exoskeletten (Deploy & Decide)

Ryggo helpt ziekenhuizen exoskeletten voor de zorg te vergelijken en hun pasvorm voor taken van patiëntenhantering te beoordelen. AI-gestuurde aanbevelingen, leverancieronafhankelijke apparaatvergelijkingen en ROI-berekeningen helpen ziekenhuizen zorgbehoeften af te wegen tegen operationele prioriteiten.

Met Deploy & Decide kunnen ziekenhuizen een geschikt exoskelet testen voordat ze kopen. Tests duren 2, 4 of 8 weken. Als een test niet slaagt, bedraagt de terugbetaling maximaal 75% bij een test van 2 weken, 70% bij een test van 4 weken of 60% bij een test van 8 weken. Als het ziekenhuis tot aankoop overgaat, wordt 100% van de testkosten verrekend.

Voor een ziekenhuis dat opties afweegt na het bekijken van feedback van zorgmedewerkers en taakeisen, kan de matching van Ryggo voor exoskeletten in de zorg de keuze verkleinen. Ontdek de exoskelet-adviseur om de volgende stap te overwegen.

Maak van het besluit een gerichte beoordeling

Begin met het kiezen van een taak van patiëntenhantering die voor uw zorgteam belangrijk is en bepaal hoe een bruikbaar resultaat eruitziet. Bij een exoskelet voor het verplaatsen van patiënten in ziekenhuizen kan dit betekenen te beoordelen of personeel een specifieke beweging comfortabel kan uitvoeren zonder de zorgwerkstroom te verstoren. Baseer de beoordeling op waargenomen werk, niet op aannames over de prestaties van het apparaat.

Breng klinische, ergonomische en inkoopperspectieven samen voordat u beslist. Hun gedeelde blik kan verduidelijken welke taken nadere beoordeling verdienen, welke feedback van personeel moet worden vastgelegd en hoe een mogelijk apparaat past bij de bredere aanpak van het ziekenhuis voor patiëntenhantering. Dat geeft een praktische basis voor een besluit dat zorgmedewerkers en patiënten dient.

Als u klaar bent om de opties voor uw ziekenhuis te verkennen, neem dan contact op met Ryggo over patiëntenhantering. Een weloverwogen volgende stap kan uw team helpen van interesse naar een duidelijke, taakgerichte beoordeling te komen.

Veelgestelde vragen

Wat is een exoskelet?

Een exoskelet is een draagbare structuur die het lichaam van een persoon bij geselecteerde bewegingen ondersteunt. Het kan passief zijn, met mechanische elementen, of aangedreven. Onderscheid in de zorg apparaten die door personeel worden gedragen van mobiliteitsapparatuur voor patiënten. Een apparaat voor zorgmedewerkers is bedoeld om de drager tijdens het werk te ondersteunen; het is geen overplaatsingssysteem voor patiënten of behandeling voor de verzorgde persoon.

Waarom zou ik er een uitproberen?

Met een test kan het ziekenhuis de praktische pasvorm beoordelen voordat het zich aan een aankoop bindt. Kies een echte zorgtaak en betrek het personeel dat haar uitvoert, in plaats van alleen op een demonstratie te vertrouwen. Leg vast of het aandoen in de routine past, of personeel comfortabel met patiënten kan communiceren en of het apparaat klaar is wanneer nodig. Die observaties kunnen belemmeringen in de werkstroom laten zien die specificaties niet tonen.

Hoe helpen draagbare exoskeletten verpleegkundigen bij het verplaatsen en overplaatsen van patiënten?

Exoskeletten bieden de drager gerichte lichamelijke ondersteuning bij bewegingen zoals bukken of reiken. De relevante ondersteuning hangt af van het ontwerp van het apparaat en de houding van de zorgmedewerker. Een systeem voor rugondersteuning pakt bijvoorbeeld langdurig armwerk mogelijk niet aan. Verpleegkundigen moeten beoordelen of het apparaat past bij de bewegingsvolgorde en hen toestaat het contact en de coördinatie te behouden die de zorgtaak vraagt.

Welk klinisch bewijs is er dat exoskeletten letsel bij zorgmedewerkers tijdens patiëntenhantering verminderen?

Onderzoeksbevindingen over verminderde spieractiviteit of gemelde belasting bewijzen niet dat een apparaat letsel vermindert. Die uitkomsten meten verschillende dingen. Kijk bij het beoordelen van bewijs voor een ziekenhuisbesluit naar welke taak en welk apparaat zijn onderzocht, hoe lang personeel het droeg en of onderzoekers letsel of alleen kortetermijnreacties maten. Dat onderscheid is belangrijk bij het stellen van verwachtingen voor een beoordeling op de werkplek.

Wat kosten exoskeletten voor patiëntenhantering in ziekenhuizen, inclusief onderhoud en training?

Budgetplanning moet meer meenemen dan het apparaat zelf. Houd rekening met instructie van personeel, reiniging tussen gebruikers, opslag, onderhoudsafspraken en effecten op werkroutines. Vergelijk die kosten met de beoogde frequentie en soort gebruik, in plaats van aan te nemen dat het apparaat een hele dienst wordt gedragen. Inkoop en klinische teams kunnen een sterker besluit nemen wanneer ze hetzelfde gebruiksscenario en dezelfde aannames over eigendom beoordelen.

Welke training en personeelsprocedures zijn nodig om exoskeletten veilig in ziekenhuizen te gebruiken?

Stel vóór de invoering van een apparaat duidelijke procedures vast: bepaal de beoogde gebruikers, definieer de taken die binnen bereik vallen en regel instructie in het aandoen en bedienen. Zet een proces op om ongemak of hinder bij de zorg te melden en bepaal hoe personeel gedeelde apparatuur tussen diensten overdraagt. De training moet de werkelijke werkomgeving en relevante routines van patiëntenhantering weerspiegelen, met verantwoordelijkheden die aansluiten bij de bestaande procedures van het ziekenhuis.

Welke exoskeletten zijn beschikbaar voor het verplaatsen van patiënten in ziekenhuizen?

Passieve en aangedreven exoskeletten kunnen geselecteerde bewegingen van patiëntenhantering ondersteunen. Rugondersteunende apparaten kunnen helpen bij bukken, terwijl schouder- of armondersteuning kan passen bij langdurig reiken. Het geschikte systeem hangt af van de taak en de klinische omgeving.

Vind het juiste product voordat u iets test

De Ryggo-adviseur koppelt uw taak, omgeving en eisen aan geschikte producten — onafhankelijk, uit de volledige Europese markt.

Vind uw exoskelet →